تمام دردها و غم های دنیا را به من عطا فرما

اگر

تنها تو آرامی دهنده منی

و خود، آگاهانه خود

هر ثانیه صد بار

غرق در امواج پر تلاطم طوفان های زندگی می شوم

اگر دستان تو

آه دستان قدوس تو!

دستان مرا در خود گیرد

و آن یگانه ناجی غریقم باشد.

چه زیبا خداوندی تو ای عیسی

و خوشا به حال چشمانم

اگر آن روز پاک دلم فرمایی

که من مات شود

در ترنم چشمانت

و من آن مبهوت تو

تو آن ابهت دل و جان آشنا!

محو می شوم

گم می شوم

و عمق نیستی فریاد میزنم

عمق هستی کبریایی و قدوست را

تو را ای عیسی …

متین مهریار

اظهار نظر بسته است